دانش انتخاب شیرهای برقی و شیر برقی

شیرهای برقی: شیرهای برقی معمولاً توسط یک منبع تغذیه ابزار 220 ولت برای کنترل تغذیه می شوند. شیرهای برقی نیز محرک الکتریکی محسوب می شوند. هر دو برای عملکرد و باز کردن شیر نیاز به برق دارند. با این حال، تفاوت بین شیرهای برقی و شیر برقی در این است که شیرهای برقی مستقیماً با اعمال برق نیروی رو به بالا ایجاد می کنند و میل سوپاپ را به حرکت در می آورند. شیرهای برقی، پس از روشن شدن، نیروی الکترومغناطیسی تولید می کنند که هسته شیر را به سمت باز یا بسته شدن سوق می دهد. شیرهای برقی به طور گسترده در کنترل هیدرولیک و پنوماتیک، کنترل وضعیت سیلندرهای هیدرولیک و پنوماتیک استفاده می شود و اجزای کنترلی هستند که در مدارهای نفت و گاز استفاده می شوند. عملکرد آنها مشابه کنتاکتورها در سیستم های الکتریکی است.

شیرهای الکتریکی: شیرهای الکتریکی معمولاً برای قطر لوله های بزرگتر استفاده می شوند و به طور گسترده در کنترل جریان سیال، توقف جریان، فشار و غیره استفاده می شوند. آنهایی که برای کنترل جریان و توقف استفاده می‌شوند، دریچه‌های قطع برق- نامیده می‌شوند. شیرهای برقی نسبت به شیرهای برقی نیروی بالابر بیشتری تولید می کنند و به آنها اجازه می دهد قطرهای بزرگتری را باز کنند. با این حال، شیرهای الکتریکی دارای یک نقطه ضعف هستند: آنها در برابر درجه حرارت بالا مقاوم نیستند. دمای بالای 140 درجه سانتیگراد می تواند به راحتی به موتور آسیب برساند. به طور مشابه، در مقایسه با شیرهای برقی، عملکرد آب بندی آنها نیز کمتر رضایت بخش است، و در هنگام بلند کردن میل سوپاپ، مستعد عدم دقت عملیاتی هستند که به طور بالقوه منجر به باز شدن بیش از-یا باز نشدن کافی می شود.